تبلیغات
دانشجویان شهرسازی دانشگاه علمی_کاربردی ابهر - اخلاق در زندگی آپارتمانی
دانشجویان شهرسازی دانشگاه علمی_کاربردی ابهر

ما به این دلیل روی کره زمین هستیم که از زندگی لذت ببریم...

معصومه صمدی ـ روانشناس

تحولات جمعیتی در ایران با توجه به ازدواج سالانه 800 هزار نفر و افزایش این رقم در سال 1392 به 900 هزار نفر، ساخت سالانه 5/1 میلیون واحد مسکونی را مورد تائید قرار می‌دهد، این در حالی است که از 5/17 میلیون خانوار در کشور تنها 16 میلیون خانوار دارای مسکن هستند؛ لذا کمبود این میزان واحد مسکونی در کشور باید مرتفع شود.کاری که این روزها برای رفع مشکل مسکن انجام می‌دهند ساختن آپارتمان‌های چندین طبقه است تا از خلال آن بتوانند خانواده‌های بیشتری را صاحب خانه کنند اما در این میان آنچه بیش از همه اهمیت دارد فرهنگ و اخلاق آپارتمان‌نشینی و زندگی در این خانه‌های چند طبقه است.
آپارتمان‌نشینی، یكی از مسایل جاری و رایج زمانه ما محسوب می‌شود. رشد بی‌رویه جمعیت و مشكل كمبود فضا سبب شده است كه بسیاری برای سكونت، آپارتمان را ترجیح داده و به زندگی آپارتمانی روی آورند. سكونت در آپارتمان نیاز به فرهنگ و قواعد خاصی دارد كه با شیوه سنتی سكونت در خانه‌های سنتی و كاملا مستقل، دارای تفاوت بنیادین است. یكی از این تفاوت‌ها، روابط نزدیك‌تر میان همسایگان است كه گاه، كاملا به صورت ناخواسته ایجاد می‌شود. این امر مسایل جدیدی را ایجاد می‌كند كه یكی از آنها می‌تواند حقوق همسایگی باشد.
در سالهای گذشته، مردم جامعه ما در خانه‌های مستقل حیاط‌دار زندگی می‌کردند و لذا به راحتی می‌توانستند آن گونه که می‌خواهند زندگی کنند. آنها قادر بودند با صدای بلند صحبت کنند، در هر زمان از شبانه‌روز رفت و آمد داشته باشند، بچه‌ها آزاد بودند در این خانه‌ها با صدای بلند فریاد بزنند و بازی کنند و سروصدای تلویزیون و رادیو و ضبط خویش را تا آن حد که تمایل دارند بلند کنند اما با گذر زمان جمع زیادی از مردم در آپارتمان‌ها ساکن شده‌اند و متاسفانه بدون اینکه از آموزش‌های لازم برای زندگی آپارتمان‌نشینی برخوردار شوند و رفتارهای خود را برای چنین زندگی جمعی تغییر دهند‌، مجبور شدند که در کنار یکدیگر در چنین محیط‌های جمعی زندگی کنند. همین امر سبب شد که بعضی از آپارتمان‌ها به محیطی نامناسب برای زندگی تبدیل شود. امروزه محیط بعضی از آپارتمان‌ها به مکان‌‌‌های آزار دهنده‌ای تبدیل شده‌اند که تاثیرات نامطلوبی بر سلامتی جسم و روان ساکنان آنها می‌گذارد. لذا بداخلاقی در بین ساکنان در حال افزایش است که این سبب می‌شود سلامت جسمی و روانی افراد به خطر افتد. برای مثال در یک آپارتمان 16 واحدی که بطور متوسط در هر واحد آن چهار نفر زندگی می‌کنند و هر نفر از آنها در طول روز به طور متوسط شش بار از درب ورودی به دلایل مختلف (به هنگام مراجعه به محل کار، مدرسه، خرید، بازی، گفتگو، بدرقه میهمانان و دیگر علل) به آپارتمان وارد یا خارج می‌شود و درب ورودی را آهسته نمی‌بندد، باعث می‌شود ساکنان طبقات اول بطور متوسط 384 بار در روز صدای شدید بسته شدن در را بشنوند و این صدا سبب آزار و اذیت افراد می‌شود و این جدای از صدای کوبیده شدن درب‌های واحدها، سروصدای شدید رادیو تلویزیون و ضبط صوت‌ها، صدای بازی کودکان، آژیر دزدگیر اتومبیل‌ها، سروصدای میهمانان و بسیاری صداهای دیگر می‌باشد. هنگامی که یک فرد عصبی و ناراحت می‌شود، هورمون‌هایی در بدن وی ترشح می‌شود که به مرور در رگ‌ها رسوب یافته و زمینه‌ساز تنگ شدن عروق بدن می‌شود که این خود بدن را مساعد ناراحتی‌های قلبی‌، سکته و حتی افزایش فراموشی ذهن می‌کند. همچنین بداخلاقی و عصبانیت باعث کاهش قدرت سیستم دفاعی بدن در برابر بیماری‌ها می‌شود. براساس یافته‌های یک تحقیق، افرادی که ارتباط خوبی با دیگران برقرار می‌کنند، در برابر بیماری‌هایی نظیر سرماخوردگی مقاوم‌تر هستند. ازطرفی دولت ژاپن با حمایت از یک پروژه تحقیقاتی در حال بررسی نقش خنده در درمان بیماری‌هاست و امیدوارند با به نتیجه رسیدن این تحقیقات بتوان با کمک خنده و شادابی افراد، بعضی از بیماری‌ها را در افراد درمان کرد؛ لذا ضروری است، ساكنین آپارتمان‌ها، تلاش کنند با رعایت حقوق دیگران و انجام رفتارهای درست از رسوب مواد سمی در رگ‌های یکدیگر جلوگیری نمایند و بخاطر داشته باشیم هنگامی که انسان‌ها سلامتی خود را از دست بدهند، بازگشت به سلامتی و تندرستی دیگر به راحتی امكان‌پذیر نیست. بدون شک تخریب کردن سلامتی دیگران راحت است، اما پاک کردن این تاثیرات نامطلوب، کاری سخت و در مواردی غیرممکن است. هنگامی که ما سبب ناراحتی و آزار دیگران می‌شویم و کینه و ناراحتی دیگران را به دل گرفته و بدون گفتگوی سازنده و گذشت، روابط صمیمانه خود را با دیگران قطع می‌کنیم، متاسفانه همان سموم خطرناکی که در درون رگ‌ها رسوب می‌کند، بدن ما را آلوده ساخته و سلامتی ما را به مرور به خطر می‌اندازد. لذا بایستی تلاش کنیم تا حد ممکن با شاد کردن دیگران و رعایت خوش اخلاقی، علاوه بر حفظ سلامتی دیگران، سلامتی خودمان را نیز حفظ نماییم.


نوشته شده در پنجشنبه 12 شهریور 1388 ساعت 09:12 ق.ظ توسط سمیه ایمانی نظرات |



قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت