تبلیغات
دانشجویان شهرسازی دانشگاه علمی_کاربردی ابهر - مکاتب جغرافیای شهری و برنامه ریزی:
دانشجویان شهرسازی دانشگاه علمی_کاربردی ابهر

ما به این دلیل روی کره زمین هستیم که از زندگی لذت ببریم...

در دوره های مختلف تاریخی در اقصی نقاط جهان شهرهایی با "اهداف مختلف" احداث می شدند که می توان آنها را شهر جدید (new towns ) نامید. خصوصا فلاسفه یونان که در طول زندگی خود شهرهای آرمانی را پیشنهاد می کردند .از آن جمله می توان به مدینه فاضله افلاطون با 5040 نفر جمعیت و نظریات ارسطو اشاره نمود. بعد از رنسانس که در سال 1760 با اختراع ماشین بخار توسط جیمز وات صورت پذیرفت . دو نظریه در مورد شهرهای جدید مطرح گردید که عبارتند از نظریه اصلاح گرایی و آرمانگرایی .

اصلاحگرایان ساماندهی فضایی شهرها را در چارچوب دیدگاه فن شناختی می دانستندو معتقد بودند که بهسازی و نوسازی شهرها باید از درون صورت بگیرد( یعنی بافت فرسوده شهرها که معمولا مراکز شهرها میباشد باید از بین برود ونوسازی و بهسازی از مراکز شهرها انجام شود) .اما نقطه مقابل آنان آرمانگرایان بودند که معتقد به ایجاد شهرهای تخیلی که می تواند در برابر شهرهای صنعتی قد علم کند. از معروفترین بنیانگذاران مکتب ارمانگرایی می توان رابرت آون- شارل فوریه نام برد. آنان شهرهای تخیلی  خود را بر مبنای رسیدن به عدالت اجتماعی و برابری و محدود ساختن بخش خصوصی و دگرگونی محیط کالبدی و اجتماعی انسانها می دانند.

بدین ترتیب طرح شهرهای جدید ناشی از نظریه های گوناگونی است که ابنزرهاورد  نظریه پرداز اصلی آنست. وی نظریه خود را با الهام از افکار تخیل گرایانی همچون رابرت اسپنسر- هربرت اسپنسرو توماس اسپنسر مطرح کرد.

هاورد نظریه باغشهر(Garden City ) را برای مقابله با رشد جمعیت شهرهای بزرگ ،ساماندهی و توزیع فضایی جمعیت و صنعت می دانست بطورکلی اهداف  هارورد از ایجاد طرح باغشهرها عبارتست از:

  1. ساختار عملکردی
  2. بهینه ساختن اندازه جمعیت و مساحت
  3. اشتغال و خوداتکایی
  4. استقرار کمربند سبز
  5. تراکم بهینه و مالکیت عمومی زمین.

ابنزر هاورد دو نمونه از طرح باغشهرها را در زمان خویش در اطراف لندن پیاده نمود ، لچ ورث (50 کیلومتری لندن)و لووین(حومه لندن) که مورد توجه بسیاری از نظری پردازان در دهه 1920 قرار گرفت. اوج نظریات هارورد درسال 1898 است. او در سال 1927 بعنوان قهرمان باغشهرها انتخاب گردید و در سال 1928 درگذشت.

شهرهای جدی پس از جنگ جهانی دوم الگویی برای کمک به حل مشکلات اجتماعی، اقتصادی و محیطی شهرهای بزرگ بودند. این الگو نه فقط در کشور های که به سرعت شهرنشین شدند، بلکه برای ایجاد قطب های رشد، جذب سریزهای جمعیتی، کنترل رشد مادرشهرها،عدم تخریب زمینهای کشاورزی، تمرکززدایی، یکپارچه سازی روستاها، هویت علمی و توزیع فضایی صنعت و جمعیت نیز به کارگرفته شد.

در ایران رشد شتابان شهرنشینی در سه دهه گذشته با توان تجهیز فضاهای شهری و گسترش زیرساختها متناسب نبود و مشاغل مورد نیاز را ایجاد نکرد. از انجا که توزیع فضایی شهرها و جمعیت کنترل شده در چارچوب یک برنامه جامع  که میتنی بر هماهنگی بخشی و ناحیه ای باشد صورت نگرفته است؛ در نتیجه مشکلاتی نظیر گرانی مسکن، بیکاری و اسکان غیر رسمی به شدیدترین شکل ممکن در سیمای شهری کشور ظاهر شده است.

برنامه ریزی شهرهای جدید(باتجدید نظر واضافات) دکتر کرامت الله زیاری


نوشته شده در پنجشنبه 21 مهر 1390 ساعت 11:04 ب.ظ توسط مریم عزیزی نظرات |



قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت